Isch de der Weschte a auem tschùud?
Nach ere Joggingrundi der Aaren entlang han i bir Ändstation vom Elfenauböss d Schue abzoge u bi blùttfuess zrugg zu mir glüffe. Won i ds Schtützli bim Block bi ufe cho, luegt mi e Heer aa u seit “Das erinnert mich an meine Heimat, so wie Sie gehen, ohne Schuhe.”
Er syg Araber het er erklärt, und dört loufi d Lütt eso win ig itz. Won im ha zuegschtimmt, das das nid nume für d Füess gsung syg, het er gmeint, ir Schwytz weniger, da syg aus asfautiert. I syre Heimat hingäge syg Naturbode, u dert syg ds blùttfuess loufe gsund, u dert gäbs o weniger Chrankheite aus im Weschte. Aber der Yfluss vom Weschte heig i de letschte Jahr gschtige u das heig viu Chrankheite pracht. Er het mer de aus Guete und e schönen Aabe gwünscht, ig glychfaus, aber ganz härzlech isch mer sy Wunsch nid vorcho.