Der Montesquieu ir Gosse
Vorgeschter hets i de Bärnerloube u am Züriseeufer ja nume eis Gschrächtshtema gä: ds Swissairurteil. U vo de geischtige Täler vo de Blickschlagzyle bis zur Chochfinanz isch plötzlech jede en Expert zu däm Thema worde.
Vom Heizug bin i no schnäu bir Gäutschpicki ir Schanzeposcht verby. Vorusse isches schier chüeu gsy, ir Haue mit de Bank - pardon - Postomate chli wermer, u das hei zwe Penner usgnütz u sy dört inne amne Tischli näb irne Habseligkeite gschtange, hei u gschtunke u sech yfrig ungerhaute. I ha am Rand mitübercho, dase sy sech über d Abfindig wo ds Gricht de Aaklagte het zuegschproche, ufgregt hei. Bon, wär scho nid, han i tänkt, wett o söfu Gäut übercho, psungers we aus wo me het i eim Plasticsack Platz passt, nottabene no näbe ds Bier dert drinn.
Aber plätzlech han i der eint Penner ghöre säge “u es hett ja nid mau me e richtigi Gwauteteilig im Verwautigsrat gäh, si hei iri eigeten Usgabe säuber guet gheisse!”. Das het mi erschtunt! Der Gedanke vo Checks and Balances ir Bärner Gosse? D Reinkarnation vom Montesquieu mitem Prix-Garantie-Bier ir Hang? Oder zwe Hochfinanzler wo usgschtige sy füre Sinn vom Läbe ds sueche?
Uf jede Fau begägnen i de Penner sider mit meh Reschpäkt, me weis nie, wiviu Sachkenntnis sech hinger der bärtige Fassade verbirgt u wiviu Philisophie i däm abgfeerggete Mantu steckt. U vilech trifft me in es paar Jahr, nachem bevorstehende Ziviuprozäss, ja ehemaligi Swissair-Verwautigsrät ir Postomat-Haue vor Schanzeposcht bim Bier.